خدایا جوانان ایران بانو را فرصت عاشقی بده.خدایا اینقدر غصه و زحمت کار بر دوششان نگذار.خدابا فرزندان ایران بانو نجیب و فهیمن فرصت محبت کردن بدهخدایا دل ایران بانو پر از خون استاز بس گریه کرده سیل خانه اش را بردهخدایا فرصت استراحت آرامش خواب بی دغدعه به فرزندانخوب گوش کن فرزندان ایران بدهدیگر آخر فصل است لطفا لطفا اسفالت کاری بس استممنون یا رب یا ربشاید بشنوی

وبرای تمام روزهایکه ندیدمتبرای تمام آغوشیکه سرد شدبرای تمام اشکهایکه نریختمبرای تمام هفت سالیکه ندیدمتنمیدانمچرا؟؟کهنه نمی شویکمرنگ نمی شویدور نمی شویهر روز نزدیکترهر روز آشکارترهر روز سبزترهفت سال استندارمتانگار هفت دقیقه ......روحت شاد مادرم

هفت صبح بیدار میشدم تمام کوچه ها را با فکر تو می پیچیدم تند تند چه غلطی میخواستم بکنم کجا باید میرفتم که عجله داشتم.به تو میرسیدم با کیسه کوچکی از توتِ درختان سر راه ذوق میکردی وقتی مرا میدیدی ودوباره تند تند بعد انجام کارها رو به سوی خانه کاش بیشتر می ماندم اخر این دنیای بی صاحب چه داشت که هر دو عجله داشتیم مادر جانهلن عزیزی + نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن ۱۴۰۲ ساعت 11:31 توسط هلن عزیزی  | 

آیا میتوان تو را از یاد برددرانبوه مههای پرتوانآیا میتوان تو را ندیدزیباییاتآسمان آبی و سفیدرا کم رنگ می کندعطر قهوه،هنوز مرا یاد تو می اندازدآیا با این همه همراهمیتوان تو را ندیدهمه جاصدا، صدای توستآیا میتوان تو را فراموش کرد؟باران،به پاکی و شفافیت خود،مرا یاد تو میآورد؛مگر می شودتو را از یاد بردهلن عزیزی + نوشته شده در جمعه هجدهم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 21:45 توسط هلن عزیزی  |